Türk kültüründe cemre, ilkbahar öncesinde yaşanan sıcaklık artışlarını simgeleyen bir tabiat olayı olarak kabul ediliyor. Geleneksel inanışa göre cemre; önce havaya, ardından suya ve son olarak toprağa düşerek doğanın uyanışını müjdeliyor. Her bir aşama, havaların kademeli olarak ısınmasına işaret ediyor.

Cemrenin suya düşmesiyle birlikte özellikle su kaynaklarında ve denizlerde sıcaklık artışının başladığına inanılırken, bu süreç doğadaki canlanmanın da habercisi sayılıyor. Son cemrenin toprağa düşmesiyle birlikte ise tarımsal faaliyetler için daha elverişli bir döneme girildiği kabul ediliyor.

Yüzyıllardır halk takviminde önemli bir yere sahip olan cemre, baharın gelişini simgeleyen kültürel ve doğal bir işaret olarak varlığını sürdürüyor.