Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde
Kıyıya vurmuştu
Gün ışığı tütsüleniyordu pırıltılı teninde
Lime limeydi menekşeler tırnak diplerinde
Yakamozlar gözlerinde ışıldıyor
Kirpiklerinin ucunda kristâl tanecikler parıldıyor
Dalgalar kızıla çalıyordu
Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde
Yapayalnızdı
Göz bebekleri alaz alazdı
Kumsalda kimse kalmamış
adres de almamıştı
Dalgaların vur kaçlarıyla yorulmuş kıyıya vurmuştu
Kenetli dudakları kızıla durmuştu
Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde
Acı tortulanmıştı gözlerinde
Sahilin tüm sessizliğini belemiş de kederine
Koruk burukluğuna banmıştı göz bebeklerinde
Anlaşılan umuda soyunmuştu
Dalgalar tükenişine kudurmuş
Narin bedeni kıyıya vurmuştu
Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde
Parmak uçları kan revandı
Denizden çekip aldığı midyenin uzantıları bileğine dolandı
Gerçekler yalan
Çocuk yüreği talandı
Çimen gözleri buza durmuş
Minik bedeni kıyıya vurmuştu
Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde
Leyli leyli gülüyordu
Belli ki kaygan zeminde Mecnun’u görüyordu
Çıplak ayaklarını sakınmadan cam kırıklarından
Geriye döndü
Cenin pozisyonunda çökerken yere yansımasını gördü
"Aa" Diye başlayan çığlığı
tamlanamıyordu
Seğiren kınalı parmağı
nar çiçeği dudaklarına "şşşş..." diyor
Ağıdı yasaklıyordu
Hayat durmuş
Kimsesizliği dibe vurmuştu
Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde
Gözleri apaçık çimen çimendi
Çocuk yüreği mutlu huzurlu
Dudağından sızan kan tuzluydu
Gün alaca karanlık
Martılar çığlık çığlıktı
Kalbi durmuş
Fularsı bedeni kıyıya vurmuştu