Ege Bölgesi ve İzmir’in geleneksel zanaatları arasında yer alan deri işçiliği, gelişen teknoloji ve fabrikasyon üretime rağmen varlığını korumaya çalışıyor. Çocuk yaşlarda mesleğe adım atan deri ustası Mehdi Vudine, zanaatın geçmişini, bugünkü koşullarını ve geleceğe aktarılmasına ilişkin beklentilerini anlattı.
ZANAAT YOLCULUĞU ÇOCUKLUKTA BAŞLADI
Deri işçiliğiyle ilkokul yıllarında, Bodrum sandaletleri üreten bir akrabasının yanında tanıştığını belirten Vudine, üniversite eğitimi sırasında da bu alana ilgisini sürdürdü. Okulu bırakarak İzmir’de kendi atölyesini kurduğunu anlatan usta, geçmişte malzeme tedarikinde yaşanan güçlükleri aşarak mesleğini sürdürdüğünü söyledi.
İzmir’in geçmişte köklü bir saraciye kültürüne sahip olduğunu ifade eden Vudine, ticaret merkezinin İstanbul’a kayması ve makineleşmenin artmasıyla el işi atölyelerin seri üretim ürünleriyle rekabet etmekte zorlandığını kaydetti.
“EL YAPIMI ÜRÜN UZUN YILLAR KULLANILABİLİR”
Hakiki deri ile sentetik malzemelerin farklı özellikler taşıdığını belirten Vudine, doğal derinin nefes alan yapısına dikkat çekti. Bakım kremleriyle korunan el yapımı deri ürünlerin uzun yıllar kullanılabildiğini söyleyen usta, petrol türevi sentetik malzemelerin doğada uzun süre kaldığını, hakiki derinin ise zamanla doğaya karıştığını ifade etti.
MESLEĞİ OĞULLARINA ÖĞRETİYOR
Usta-çırak ilişkisinin zayıfladığını ve meslekte çırak bulmanın zorlaştığını dile getiren Vudine, deri işçiliğinin sabır gerektirdiğini, gençlerin ise daha hızlı kazanç sağlayan işlere yöneldiğini söyledi.
Zanaatını yaşatmak için çocuklarına da öğrettiğini belirten Vudine, büyük oğlunun kalfalık seviyesine ulaştığını, küçük oğlunun ise bir yıldır çırak olarak çalıştığını aktardı. Devletten karşılıksız destek beklemediklerini kaydeden Vudine; el sanatları buluşmalarının artırılması, yurt dışı fuarlarına katılım imkânlarının geliştirilmesi ve tüketicilerin el emeği ürünlere yönelmesinin zanaatın geleceği açısından önemli olduğunu söyledi.