Karanlıkla güreş tutup her gece
sol elinde güneş tutan ay ece
köz yemez mi dil daldırıp kor teşe
baş eğmemek için harran ateşe
Kızıl ayın en başında doğanın
Mutluluğu cücüğünde soğanın bulanların gözü hiç aç olur mu
Tanyelinden gayrısını solur mu
Doğuran kut doğan umut olanda kuruntuyu kirpiğiyle yolanda
Posta koymaz mı sanırsın dünyaya
Kurularak Münteha'ya zır yaya
Usu Ayyur gönlü pürnur gülistan
Şirazi'den ödünç Bostan Gülistan
İster alır hem yer içer paylaşır
İdris ile Hûlle biçer Hayy'laşır
Çise içip Çimen yiyen toprağa yalın basar evvel ahir elbette
Koç karpuzu taşıyan yeşil tağa hürmet eden eyleşir mi hiç ette