İsteseydin nevruz açar gönlüne efruz saçardım
göverirken koyak göcek dile gelir börtü böcek
Güneş gözlerime iner şavkı gönlüme sinerdi
gamzelerimi sayarak göğsümde güne ayaydın
Yokluğunda kalır naçar kendi içime kaçardım
Yücelirken göğe köcek yeşererek öbek öbek
Yosun gözlerine siner kirpiklerine binerdi
Bal gözlerini bayarak döşüme cicim yayaydın
Yüreciğim nurdan par par alpullanır apar topar yonca gözlerimi kapar düşünde toy düğün yapar döşünde sakinler diner olan ömrüne sinerdim
Güz gönlüme nü kayarak evin evdeşin sayaydın
Elek tef zil poşa şopar çadırından ırar kopar eski defterleri kapar yarına yelpaze yapar
Kayım kanadına biner işkillerimi yenerdim
Gönlüme tağ dayayarak gayrım herşeyden cayaydın
Görklü tuğ al bayrak açar
Gökkubbeye kut saçardım
Hu çekip semah dönerek bir yanıp iki sönerek
Gök ehli gönlüme iner özüm özüne sinerdi
Gönlümde kuzu yayarak sabrın sırrına sayaydın
Ak alnımda değirmi çar Asumana gül saçardım
Bülbülle yere çönerek gerisin geri dönerek
Gülün gölgesine siner gönlüm gözere dönerdi
Kör nefsini yok sayarak Çimen'i can varsayaydın