Gönüllerin ceminde cümle cezbe deminde
bir sen vardın bir de sen sendin her yönden esen
Özün yedieminde kutalmış bu zeminde
özne sendin nesne sen her dilde desen desen
Türlü tevil kurdular seni sorup durdular
"Gelmez miydi" dediler "Gönülden bir 'Gel' desen"
Dönüp dolaşıp yine ihtiyaçsız reyine
Sevi sevgi selince konu sana gelince
İnkâr senin neyine efendine beyine
Aldırışsız belince kubarığı kelince
Başı başa vurdular hüsn-ü zan savudular
"Gelmez miydi?" dediler "Yol açsaydın önce sen"
Şair sendin bu cemde sen vardın her hecemde
Başımda börkün fesin her nefesim nefesin
Gam gaybana gecemde yuvalanıp pecemde
Gönlüme esin esin dolan zeybek efesin
Bu yüzden diz vurdular gönlümü kavurdular
"Gelmez miydi?" dediler "Yoluna perçem sersen"
Kim varsa keyfi şende bu riyasız gülşende
Seni alıp verdiler gül gül seni derdiler
Çimen adın düşende gözüme lâl üşende
Elime gül verdiler çelime çim serdiler
Aşka kadeh vurdular sırf seni doldurdular
"Gelmez miydi" dediler "Gök ehlini ünlesen"