1941 yılında Sarıyörük ailesinin 6’ncı çocuğu olarak dünyaya gelen Mehmet Yörük, 7-8 yaşlarındayken diz kapağının kayması sonucu kangren olan bacağını kaybetti. O dönem sağlık imkanlarının yetersizliği nedeniyle sol bacağı kesilen Yörük, o günden bu yana koltuk değneğiyle yaşamını sürdürüyor. Ancak bu durum onun hayata ve çalışmaya olan bağlılığını hiçbir zaman azaltmadı.

Koltuk değneğini adeta ikinci ayağı gibi kullanan Mehmet Dede, yıllar boyunca tarım yaparak hem ailesini geçindirdi hem de yüzlerce dönüm alanı ağaçlandırdı. Kendi elleriyle diktiği incir ve zeytin ağaçlarına gözü gibi bakan Yörük, her yıl tonlarca ürün elde ediyor. Yedi çocuğunu büyütüp evlendiren Mehmet Yörük, ilerleyen yaşına rağmen halen üretmeye devam ediyor.

Zaman zaman dilenci zannedilerek kendisine yardım edilmek istendiğini, ancak bunu kabul etmediğini belirten Yörük, devletin bağlamak istediği engelli aylığını da reddettiğini söyledi. Kendi sigorta primlerini ödeyerek emekli olduğunu ifade eden Mehmet Yörük, kimseye muhtaç olmadan yaşamaktan gurur duyduğunu dile getirdi.

“Çalışmak insanın aynasıdır” diyen Mehmet Yörük, hem ibadetlerini aksatmadan yerine getirdiğini hem de gençlere çok çalışmaları yönünde tavsiyelerde bulundu. Tek ayağıyla verdiği bu onurlu yaşam mücadelesi, çevresindekilere ilham kaynağı olmaya devam ediyor.