Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde

Kıyıya vurmuştu

Gün ışığı tütsüleniyordu pırıltılı teninde

Lime limeydi menekşeler tırnak diplerinde

Yakamozlar gözlerinde ışıldıyor

Kirpiklerinin ucunda kristâl tanecikler parıldıyor

Dalgalar kızıla çalıyordu

Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde

Yapayalnızdı

Göz bebekleri alaz alazdı

Kumsalda kimse kalmamış

adres de almamıştı

Dalgaların vur kaçlarıyla yorulmuş kıyıya vurmuştu

Kenetli dudakları kızıla durmuştu

Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde

Acı tortulanmıştı gözlerinde

Sahilin tüm sessizliğini belemiş de kederine

Koruk burukluğuna banmıştı göz bebeklerinde

Anlaşılan umuda soyunmuştu

Dalgalar tükenişine kudurmuş

Narin bedeni kıyıya vurmuştu

Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde

Parmak uçları kan revandı

Denizden çekip aldığı midyenin uzantıları bileğine dolandı

Gerçekler yalan

Çocuk yüreği talandı

Çimen gözleri buza durmuş

Minik bedeni kıyıya vurmuştu

Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde

Leyli leyli gülüyordu

Belli ki kaygan zeminde Mecnun’u görüyordu

Çıplak ayaklarını sakınmadan cam kırıklarından

Geriye döndü

Cenin pozisyonunda çökerken yere yansımasını gördü

"Aa" Diye başlayan çığlığı

tamlanamıyordu

Seğiren kınalı parmağı

nar çiçeği dudaklarına "şşşş..." diyor

Ağıdı yasaklıyordu

Hayat durmuş

Kimsesizliği dibe vurmuştu

Bir kadın tanıdım Adalar Denizi'nde

Gözleri apaçık çimen çimendi

Çocuk yüreği mutlu huzurlu

Dudağından sızan kan tuzluydu

Gün alaca karanlık

Martılar çığlık çığlıktı

Kalbi durmuş

Fularsı bedeni kıyıya vurmuştu