Bir öğretmen annesinin 24 Kasım’ı

Her 24 Kasım’da aklıma önce kendi öğretmenlerim, sonra da öğretmen olan kızım geliyor. Onunla gurur duyuyorum. Akşamları telefonda konuşurken sesinden gününün nasıl geçtiğini anlamaya çalışıyorum. Bazen bir öğrencisine nasıl yardımcı olduğunu anlatıyor. O çocuğu hiç görmemiş olsam da kızımın sevincine ortak oluyorum. Öğretmenliği ne kadar çok sevdiğini sesinden duymak da beni bir anne olarak çok mutlu ediyor.

Bir öğretmenin öğrencisinde bıraktığı izi yıllar sonra anlıyoruz. Okulda öğrendiğimiz pek çok şeyi unutuyoruz ama sözümüzü sonuna kadar dinleyen, hata yaptığımızda bizi utandırmadan doğrusunu gösteren öğretmenimizi hatırlıyoruz. Bazen bir çocuğun “Ben de yapabilirim” demesi için, kendisine inanan bir öğretmenin yanında olduğunu bilmesi yetiyor.

Bir anne olarak dileğim, öğretmenlerimizin geçim sıkıntısı çekmeden yaşayabilmesi. İş güvencesi olmayan bir öğretmen, gelecek yıl çalışıp çalışamayacağını düşünerek aylarını geçirmesin. Öğrencilerine ayırabileceği zamanı bitmek bilmeyen evrak işleriyle tüketmesin.

En çok da öğretmenlerimizin okula güvenle gidip evlerine huzurla dönmesini istiyorum. Bir velinin ya da öğrencinin hakaretiyle, tehdidiyle veya saldırısıyla karşılaşan hiçbir öğretmen yalnız bırakılmasın. Bir öğretmenin okulda şiddete uğradığını duyduğumda önce ailesini, sonra kendi kızımı düşünüyorum. Keşke hiçbir anne, çocuğu işine gitti diye endişe etmek zorunda kalmasa.

24 Kasım’da öğretmenlerimize çiçek vermek, yıllar sonra bir telefon açıp seslerini duymak güzel. Keşke yılın geri kalanında da onlara “Nasılsınız, neye ihtiyacınız var?” diye sorsak ve verdikleri cevabı gerçekten dinlesek.

Yarın 24 Kasım...

Başta kızım olmak üzere, hayatımıza dokunan bütün öğretmenlerimizin Öğretmenler Günü kutlu olsun.

Sevgiyle kalın.

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.