Şiir… Kimi zaman bir bakışta gizlenir, kimi zaman bir göz renginde saklanır. Karagözlüye, ela gözlüye, çakır gözlüye, mavi gözlüye gönül verir insan. Ama şair Celal Gök, “Gece Gözlüm”e yanıp tutuşarak belki bütün sevdalarını, yaşadığı duygularını, şiirlerini ona saklamış olabilir.

Celal Gök, edebiyat öğretmeni kimliğiyle eğitici, şair kimliğiyle ise içten, saf ve temiz bir üslupla kaleme aldığı dizelerinde gönüllere dokunuyor. Onun hangi duyguları “tam damardan” yaşadığını ancak yeni çıkacak bu ikinci şiir kitabını okuyarak tadabileceğiz.

Şair olmak kolay değil. Bazen uykusuz gecelerde kelimeleri inci taneleri gibi dizmek gerekir. Bazen çaresiz, sessiz, kimsesiz yüreklerin sesi olmak… Bazen ateş olup kor gibi tutuşmak, bazen gözyaşlarıyla sel olup gönüllerdeki ateşi söndürmek… İşte şair budur: mekânı, zamanı, kahramanları, güzellikleri okyanus gibi yüreğine sığdıran adam.

Celal Gök de işte böyle bir şairdir. Saf ve akıcı üslubuyla hayal gücünü mısralara taşır, okuyucuyu heyecan dolu bir atmosfere götürür. “Gece Gözlüm” kitabından bir dörtlük, onun öz duygularını yalın bir şekilde anlatıyor:

Bazı bakışlar

Geceye benzer;

İçine girersin,

Çıkışı unutursun...

Ve tadımlık bir şiir:

SENDE

Susturdu gönlümü suskunluğun,

Son sapağı döndü beden.

Üç adım ötede ölüm…!

Hâlâ sıfır üçleri yaşıyor…

Gönlüm yazılmamış bir şiirin mısralarında.

Duygularını arıyorum gece gözlerinde.

Bahanesi yok duygularımın.

Bu sevdayı yaşadım sende.

Seni sevdim…!

Gerisi hikâye.

Sayfaları çevirdikçe umut dolu bir yaşamın farklı iklimlerine yolculuk eder, her iklimin ayrı duygularını yaşarsınız. Celal Gök, bu şiir kitabıyla şiir seven gönüllerde hiç bitmeyecek baharların çiçeklerini açtırmaya, sevgi ve mutluluk saçmaya devam ediyor.

Ben de buradan kendisini tebrik ediyorum. İlhamı bol olsun, ilham pınarları hiç kurumasın. Çünkü biliyoruz ki şairler, gönüllerin gizli bahçıvanlarıdır. Onlar yazdıkça, bizler de içimizdeki iklimi yeniden keşfederiz.

Kalın sağlıcakla.