Karanlıkla güreş tutup her gece

sol elinde güneş tutan ay ece

köz yemez mi dil daldırıp kor teşe

baş eğmemek için harran ateşe

Kızıl ayın en başında doğanın

Mutluluğu cücüğünde soğanın bulanların gözü hiç aç olur mu

Tanyelinden gayrısını solur mu

Doğuran kut doğan umut olanda kuruntuyu kirpiğiyle yolanda

Posta koymaz mı sanırsın dünyaya

Kurularak Münteha'ya zır yaya

Usu Ayyur gönlü pürnur gülistan

Şirazi'den ödünç Bostan Gülistan

İster alır hem yer içer paylaşır

İdris ile Hûlle biçer Hayy'laşır

Çise içip Çimen yiyen toprağa yalın basar evvel ahir elbette

Koç karpuzu taşıyan yeşil tağa hürmet eden eyleşir mi hiç ette