Gönüllerin ceminde cümle cezbe deminde

bir sen vardın bir de sen sendin her yönden esen

Özün yedieminde kutalmış bu zeminde

özne sendin nesne sen her dilde desen desen

Türlü tevil kurdular seni sorup durdular

"Gelmez miydi" dediler "Gönülden bir 'Gel' desen"

Dönüp dolaşıp yine ihtiyaçsız reyine

Sevi sevgi selince konu sana gelince

İnkâr senin neyine efendine beyine

Aldırışsız belince kubarığı kelince

Başı başa vurdular hüsn-ü zan savudular

"Gelmez miydi?" dediler "Yol açsaydın önce sen"

Şair sendin bu cemde sen vardın her hecemde

Başımda börkün fesin her nefesim nefesin

Gam gaybana gecemde yuvalanıp pecemde

Gönlüme esin esin dolan zeybek efesin

Bu yüzden diz vurdular gönlümü kavurdular

"Gelmez miydi?" dediler "Yoluna perçem sersen"

Kim varsa keyfi şende bu riyasız gülşende

Seni alıp verdiler gül gül seni derdiler

Çimen adın düşende gözüme lâl üşende

Elime gül verdiler çelime çim serdiler

Aşka kadeh vurdular sırf seni doldurdular

"Gelmez miydi" dediler "Gök ehlini ünlesen"