Ocak ayının ayazında, eksi yedi dereceyi bulan Eskişehir’in karlı, tipili soğuk günlerinde...
Gönüller Sultanı, Anadolu’nun manevi mimarı, aziz ecdadımız Yunus Emre’nin diyarından, yürek sesim olarak sanat ruhlu, şiir seven değerli okuyucularıma “Uçmak İçin Çırpınan Kuş!” şiirimi armağan ediyorum.

Belki bu sert kış günlerinde gönüllerinize tatlı bir sıcaklık düşer, içinizi umut ve sevgiyle ısıtır diye düşündüm.

Buyurun, hep birlikte okuyalım...

“UÇMAK İÇİN ÇIRPINAN KUŞ!”

O kuş daha yeni doğmuş...
Minicik kanatları ile çırpınıyor sıcak yuvasında...
Kanatları gelişmemişse, o kuş uçamaz!
Kanatları olmayan kuşa
Kanat takıp uçurmayın!
Kanatları varsa uçsun;
İstediği vadilerde, ormanlarda,
Özgürce havalansın göklerde...

Bir de dergâhta diz çöken,
Nefis ateşinde yanıp pişen
Abdallar, erenler, evliyalar varmış...
O insanlar vakti geldiğinde,
İyice pişip kemalâta erdiğinde,
Kanatlanıp uçarmış göklerde.

Tuna boylarından almış abdesti,
Kâbe’de kılmış sabah namazını...
Uçmuş, kuş olmuş, uçmuş!
Günü, geceyi, zamanı aşarak Kâbe’ye...
Kanatsız kanatlarla gök kubbede...