Yıl 1921...
Yenipazar bucağı, Hükümet mahallesinden
Ali oğlu Ahmet İzmirlioğlu, Afyon cephesindedir.
Hemşerisi ve arkadaşı çok sevinçlidir.
Duyduğu kadarı ile askerlere ertesi gün için
Bulgur pilavı ile üzüm hoşafı verilecektir.
Çünkü ertesi gün bayramdır. Onlar için bayram ile üzüm hoşafı birbirini tamamlayan mutluluk beklentisi olmaktadır.

Ne yazık ki o asker, üzüm hoşafı içmeyi arzularken şehit düşer. Hoşaf içmek yerine, Şahadet şerbetini içer…

Yıl 1912...
Ohri Gölü kıyısında Su ve düşman arasında sıkışan askerlerimizden birisi de Köyümüzden Kara İmam lakaplı Mehmet Gündüz, Balkanlarda Yunan Harbindedir. Hacıoğlu hocanın amcası burada şehit düşer. Cephe Karargâhına çağırılan kumandanları genç mülazım,
Durgun bir halde çıkagelir. Askerlerini toplar, söze başlar.
"Arkadaşlar karargahta söylediler, bugün bayrammış.
Kurban Bayramınız mübarek olsun"
Cephede birbirlerine sarılarak bayramlaşırlar.
Ardından karşıdaki Yunan askerlerine kurşun sıkmaya devam ederler…

Dinledikçe içim burkulur.
“Bugün bayrammış” diyen atalarımız için…
Ruhları şad olsun!
Vatan size minettardır...