Ah İzmir

Vah tüh İzmir

Eyvah ki eyvah İzmir

Sine sine

gelen topuk sesine

Tıkaç takıp duymasız

Atam'a özgü oyla

Tepeleme goygoyla

Sağırlanan bu halka

fildişi kulesinden üfürdü durdu halka

Körlenip kendisinden berisi ötesine

Birledi canım şehri

Hakverdi Çetesine

Ah benim can İzmir'im

Ah benim kadim mirim

Adına çok sevindim

Ama

Bir o kadar da battım Gama

Eminim gelişecek güzelleşeceksin hiç olmadığın kadar

Kutu kutu paralar

yağacak sana bu aralar

Millet bahçeleri seyir tepelerini gör bak nasıl saracak

Kaç kilo hacı kınası karacak karaçarlı bacılar

Hurma dağıtacak pasa Meryem Ana'da hacılar

Uyudukça

vur patla çal oyna

deminde şuara

Daha çokkk dövünecek

Döşünü yara yara

Kıçı kızıl kınada

Bir ben belki

Bir de belki ben gibi

Gönülden bağlıların

Medeni dağlıların

Sevi seliyle yuyup baştan aşağı seni

Yeniden çimenleyip şiirle yeşertecek

Sakın ola karartma

Sakın kızım enseni

Kara gün ki tez geçer

Gönül akla karayı

vakit geçmeden seçer

Zaman denen trenle nice tiranlar göçer