Ödü kopuyor hayatın benden
Otuz ikisi birden dizilende gülüşümden

Elinde kızılcık sopası
Gada gam kahır gaybana ne bulursa bundan yana
Yüklen sırtlan çıktıkça karşıma
Kahkaha üstüne kahkaha patlatıp
Suratına verediyorum diye ıslığı pasa

Köşe bucak kaçıyor benden hayat
Taze bayat demeden helalden başka şeye
Ölçeklemeden doymadan doyurmadan
Tırsıyor çoluğu çocuğu
Sırtında meşin gocuğu kükrüyor
Yıldıramayışına

Biliyorum bilendikçe bileniyor bana hayat
Umurumda sanki
Altımda söğüt dalından bir at
Ağzımda soğanın cücüğü
Yüreğimde pişirdiğim zemheriyle gücüğü
İkramladıkça ben

Çattadak çatlıyor hayat
Gözlerim bahar
Gönlüm gülistan
Sırtımda al basma fistan
Dilim dudağım anzer diye hınzır

Oh olsun
Oh canıma değsin hayat
Niye ki sana başını eğsin çimen
O ki kendi gözesinde giyinik çimen
İçtiği yağmur
Giydiği yaprak
Yediği çayır çimen

Yıldırdım hayatı
Yeminle

Nihayeti yıldır benden
Karşılık boyumun kulaçlık heybetinden