Bir enzimin bedeli kaç bukağı ya Rabb’i

Saldığın andan beri tek vebal bize gibi

Sütle bir birer birer

Dolarsın boynumuza çift gözlü sim heybeler

Biz bihaber heybenin diken pıtrak ısırgan kaktüs kangal yükünden

Karnımız burnumuzda can demleriz kökünden

Islık çığlık arası alınca karnımızı kutla kucağımıza

Sanırız kendimizi han üstü hanımağa

Sunarız canımızı akça aş sağa sağa

Ah be görklü Yaradan prolaktin denilen

Sormalıksız yenilen bir enzim mi bizleri bebemize bel eden

Kalkan zırh hem miğferiz her ne ki hedef alan orak mızrak kılıç gürz

Tararız yeri göğü var mı geride kalan

Var mı uğru üstüne bizce pusatsız dalan

ölmesine ölüme var mı acep sahiden

ölümü göze alıp bizim gibi serini

sorgusuz yere çalan

İlk dişi mememizi delince göneniriz

Kırk suyunu kırk güle döker taht dileniriz

“Otursun”a post olur

“Tay dursun”a taş duvar

“Yürüsün”e ilk adım

Şaşar düşerse eğer eririz gıdım gıdım

Ergenliği gençliği ah o bitmez okullar

Seç babam seç ha bire

hangi okul hangi kurs hangi öğretmen acep hepsinden daha iyi

hangisi düz

Kim uzman

Kim ola başöğretmen

Bitmezde eğitimi

Sırada gökçe makam tez elden ev araba dengi dengine bir eş

Tüm bunların güdümü anaysan her dem beleş

"Ben çektim o çekmesin,

Ben yemedim o yesin, ben bakayım o görsün" İstersin ki Yaradan krallara denk gelen yavruna kader örsün

Yastığına düşende güneşin ilk teleği sen hâlâ dua dua evir çevir feleği

Dönüyorsundur kesin korusun kollasına "Yavrum" adlı meleği

İstifası olmayan bir meslek ki analık

Bir enzimin yüzünden toy düğünken babalık her dişiye verilen sefa cefa arası gül diken bir yamalık