Türkiye siyaset sahnesinde “yeni” denilen bir parti daha kuruldu. Adı üstünde: YENİ Parti. Ama soralım: Gerçekten yeni mi? Yoksa eski defterlerin yeniden açılmış sayfaları mı?

Cumhuriyetin kurucu partisi CHP, 103 yıllık tarihinin yükünü taşırken iç çekişmelerle bölünüp parçalanıyor. Bu tablo, sadece bir partinin değil, demokrasinin de yara aldığını gösteriyor. Halkın iradesi sandıkta umut ararken, koltuk kavgasına düşmüş kadrolar halkın geçim derdini hep öteledi. Çiçekler başka bahara, güneş başka sabaha bırakıldı.

Halkın gönlünde “Karaoğlan” lakabıyla yer etmiş Bülent Ecevit geçti bu dünyadan. Ardından nice bakanlar gelip geçti, vaatler havada uçuştu.

İktidarlar değişti. Ama hâlâ hal yasası çıkmadı; tarladan sofraya uzanan zincir kurulamadı, piyasa fiyatları denetlenemedi. Televizyon ekranlarında kesilen cezalarla günü kurtarmaya çalışan palyatif tedbirler dışında hiçbir somut adım atılmadı. Çark dönmeye devam etti; üretici de tüketici de ezildi.

Şimdi karşımızda yeni bir parti var. Ama vatandaşın aklındaki sorular yakıcı:

Ne değişti?

Yeni olan ne?

Eski kadrolar aynıysa, yenilik nereden gelecek?

Halkın beklentilerine gerçekten cevap verilecek mi?

Sokaklarda sloganlar atılıyor: “Yönümüz iktidar, yürüyelim arkadaşlar!” Peki ama nereye kadar? Demirel’in dediği gibi:

“Yollar yürümekle aşınmaz.”

YENİ Parti’nin programı toplumun bütün kesimlerini kucaklayabilirse belki bir umut olabilir. Ama değişen dünya ve ülke koşullarını, halkın geçim ve refah gündemini görmezden gelip eski ideolojik kalıplara sığınıyorsa, adı “yeni” olsa da değişen hiçbir şey olmayacaktır.

Menfaat pazarlarında onurunu satanların lüks masalarda asil taklidi yapması ise siyasetin en ucuz tiyatrosudur.

Bilinsin isterim: Hiçbir siyasi partiye karşı önyargım yok. Bu duygu ve düşüncelerle Türk siyasi hayatına kazandırılan, Özgür Özel liderliğindeki YENİ Parti kadrolarına başarılar diliyorum. Demokrasimiz adına hayırlı olsun.

Kalın sağlıcakla.