İzmir yıllarımda unutamadığım bir anı… Komşumuzun kızı Pınar’ın manevi amcası gibiydim. Babası Erdal, ailenin tek çocuğuydu. Alsancak Gündoğdu Meydanı’ndaki bir konserde, iki yaşındaki Pınar omuzumdaydı. Bir anda bir sıcaklık hissettim. Annesi Nurhan, ‘Abiii!’ diye çığlık atarak eşarbını omzuma sardı. Meğer Pınar’ın paçasından akan ifrazat, beyaz gömleğimi sarıya boyamış. Konserden bir taksiyle geri dönerken, arkadaşların esprileri havada uçuşuyordu:

"Üzerime sıçtılar bile desen haklısın!"

Aynı günün akşamında, İzmir Atatürk Lisesinde okuyan bizim oğul arkadaşları ile halı saha maçına gelmeyen bir arkadaşının yerine 'baba yetiş' diyerek çağırdı. Evin az ötesindeki, İzmirspor halı sahasındaki maç 9-9 bitti. Gençlerin arasında ezilmekten kurtulamadım; nasıl da koşuyor bu veletler! Son dakikalarda boş kale önünde ayağıma gelen topu, nasıl becerdim bilmiyorum ama kalenin üstünden dışarı gönderdim. Bizim mahdum çok bozuldu. Maçtan sonra, isteği üzerine beş-altı kez aynı şekilde denememi istedi; bu kez hiçbirini dışarı atamadım, hepsi de kaleye girdi. Biz sahada çok ezildik, çok… Yetenek başka, yeteneksizlik bambaşka işte.

Türk kadın voleybol milli takımımız, Filenin Sultanları, kazanılan Şampiyonanın ardından federasyon başkanının sizler için ne yapabiliriz önerisine Kaptan Eda Erdem, biz 85 milyon ile bir sevinç paylaştık bu bize yeter demesi akıllarda yer etti.

Bu yıl son anda Dünya şampiyonasına katılan milli futbol takımımız, büyük bir destek, şatafat, Bodrum yöresinde villa söylemleri ile Yeni kıtaya, Amerika'ya gitti. İlk iki maçta, (Haiti ile) gol atamadan iki mağlubiyetin ardından valizlerini toplamaya başlaması, biraz sevinç, heyecan, coşku ve de bi gıdım mutluluk bekleyen yurdum insanı için hayal kırıklığı oldu.

İngiltere'de yüksek okul mezunu oranı %52 oranına ulaşınca ara eleman sıkıntısı doğar. Uygulanan bir program çerçevesinde 2025 yılında bu oran, %32 olur. Ülkemizde ise, bu oran %90 civarındadır. Her ile bir üniversite açılmasının sonuçları olarak yorumlanmaktadır.

Atanamayan öğretmenler, özel okul öğretmenlerinin sorunları, babadan harçlık alan gençler, Ankara yolundaki maden işçileri, iptal ettik dedikleri mülakatın uygulanması, seyyanen zam, 3600 ek gösterge adaletsizliği, 20 bin lira emekli maaşı, prim ödeme gün adaletsizliği, zorlu günler geçiren bu ülkenin ve yurdum insanının gerçeğidir.

70’ini aşmış, 80’ine yaklaşan kimi atanmış, kimi seçilmiş liderlerin gözleri, halkın sorunlarını dile getiren, kahvede, meydanda, halkla iç içe, bazen otobüs üzerinde bazen bir belediye bankında konuşan, mazbatasını almış seçilmiş genel başkan, “atom karınca” lakaplı 50 yaşındaki Özgür Özel’in üzerindeydi.

Karatacalı Hannibal misali, sözlerini şu çağrıyla noktaladı:

“Ya yeni bir yol bulacağız ya da yeni bir yol yapacağız. Yürüyelim arkadaşlar!”